Nora i Canada

April

2009-04-19T14:05:00.011-04:00

Eg beklager så mykje for forsinkinga i oppdateringane mine, men eg rekner med at det er eit godt teikn at eg har andre ting å gjera. Men no tenkte eg at eg skulle ta ein oppdatering om det eg har gjort sidan sist gong eg skreiv, som er slutten av mars og stort sett heile april (skriv ikkje ALT eg har gjort, men i store trekk).

Ting eg har gjort sidan sist eg skreiv (skriv liste for å ikkje mista tråden seinare, når eg skriv med meir detaljer):
- Isfiske ein siste gong på Baskatong (stor innsjø nord for Maniwaki)
- Ícaro frå Brasil kom her helga då han fylte året, og me var på "cabane à sucre" og bowling
- Cabane à sucre med venner
- Parade de mode
- Kunstskøyteforestilling til Lara Anabel
- Påske
- Prøveeksamen i fransk
- Cueillette de boutielles
- Marie-Mai-konsert
- Shaman
- Toronto med AFS

Isfiske på Baskatong
Baskatong er altså den største innsjøen i regionen, men han er óg delvis i les Laurentides (naboregionen). Me var der med Daniel og Anne ("onkelen" og "tantå" mi), og me reiste ut klokka 6 om morgonen (fordet morgonfisket er visst det beste, og det tar opp mot to timar å kjøra). Klokka 9 hadde me bora hola ferdig, sett opp fiskestengene, og fyrt i fiskehytta på isen (ja, dei har ei hytte PÅ isen). Me var der frå klokka 9 om kvelden til klokka 4 om ettermiddagen, og me fekk fisk, men ikkje nokon ekstraordinære mengder. Dette var siste gongen me gjekk på isfiske, og det var ikkje så veldig kaldt. isen var mjuk, og viss me la noko på isen og lot det ligga der, smelta isen under, og tingen "sank" (ikkje så lett å forklare, men det var veldig spesielt).

Besøk av Ícaro
Ícaro fyllte året den 27. mars, og han kom til Maniwaki denne helga, og han og Alex sov på golvet på rommet mitt. Me trudde at Ícaro måtte reisa tilbake til Brasil, fordi den andre vertsfamilien hans ville ikkje ha han lenger, og Richmond (sjefen i komitéen i Mont-Laurier) ville senda han tilbake til Brasil, og me ville sjå han før han reiste tilbake, og samtidig feira at han fyllte året. Men då han kom sa han at skulle få vera i Québec heilt til slutten i sommar! På fredag åt me kake, og gjorde eigentleg ingenting veldig spesielt. På laurdag reiste me til "cabane à sucre" (sukkerhytte), der konseptet er at ein et eit måltid der alt er drukna i lønnesirup. På laurdag kveld var me og spelte bowling, og me leide filmer og såg twilight på kvelden. På søndag kjørte me Ícaro tilbake til Mont-Laurier, og Alex til Messines (som er navnet på plassen der ho bur, om lag 10 minutt frå Maniwaki.

Cabane à sucre
Eg reiste til cabane à sucre ein gong til, men med vennene mine frå skulen. Fordi eg ikkje liker lønnesirup så alt for godt (det er alt for søtt), hadde dei veldig lyst å ta meg med til ei cabane à sucre, for at eg skulle få smaka kjøt, bønner, erter, egg, bacon og alt slags rare ting i lønnesirup. Det var veldig koselig, og me tilbrakte ettermiddagen der, sjølv om me var ferdige å ete, men til slutt sa ei av dei som jobba der at me måtte gå for å sleppa bordet til andre gjester. Me blei bokstavelig talt kasta ut!

Parade de mode
Moteparaden på skulen er visst noko avganselevane gjer kvart år. Det er for å samla inn penger til graduasjonen. Det er altså ein mini-catwalk, der elevane er modellar for kleda dei sel i dei lokale butikkane, og foreldre osv. betaler for å koma og sjå på. Eg var ikkje modell, fordi eg ikkje ville, og fordi eg var sikker på at eg hadde snubla. Men eg var bak scenen, og hjalp Simon og Geneviève med klesskifte. Det var veldig stressande, men og veldig kjekt. Eg hadde ikkje tid til å ta bilete bak scenen, men Geneviève skal gi meg ein cd med bilete som ein fotograf tok av alle elevane som ville i eit anna rom under generalprøven, så når eg får den kanskje eg legg ut nokre bilete derifrå.

Kunstskøyteforestilling
Lara Anabel (ei venninne på skulen) går på kunstskøyter, og 11. april var eg, Cindy, Guillaume, Vicky, Geneviève T. og Myganne og såg på forestillinga hennar (fordet året for det er slutt nå). Ho var veldig flink, og det var kjekt. Men eigentleg er det ingenting spesielt med det, men eg skriv om det fordi det er denne dagen Cindy og Guillaume blei offisielt eit par (og eg er veldig glad for det). Etter forestillinga gjekk meg, Cindy, Guillaume og Vicky på rialdo (ein ganske så bra restaurant i Maniwaki).

Påske
Påske i Québec er altså ein dag. Ikkje 10 dager ferie som i Noreg, men fri på ein fredag og ein mandag, der det er kun søndagen som er rekna som påske. Natta frå laurdag til søndag, mellom kl. 12 og kl.5 kan ein gå og henta "påskevatn" (l'eau de pâques). Alt naturlig rennande vatn går an, og dette vatnet blir aldri gult, eller "rotnar" aldri. Påskevatnet har dei same funksjonane som velsigna vatn. Etter kunstskøyteforestillinga, som var laurdagen før påske, reiste eg med foreldrene mine, og me henta påskevatn. På søndagen åt me dîner hjå foreldrene til faren min, og var ein tur hjå foreldrene til mora mi om kvelden. Så, utanom at påske er mykje kortare her, og dei har ingen krim- eller skitradisjoner liknar påsken her i den forstanden at det er ei høgtid meir eller mindre familiær.

Prøveeksamen
7. mai skal me altså ha eksamen i fransk. Det er ein skriftlig eksamen der me skriv ein argumenterande tekst/arikkel (texte argumentatif) på 500 ord. Dei har all slags rare reglar for denne teksten, der innleiinga må ha eit "sujet amené", eit "sujet annoncé", eit "sujet posé", og du kan og ha eit "sujet divisé". Desse er berre å gjera ting meir komplisert enn dei allereie er synest eg, for eg har ennå litt problem med å hugsa kva som er kva, men alt er ting som er naturleg å ha med i ei innleiing. I argumentasjonen må me ha:
- l'argument de la partie adverse (eit argument brukt av dei som meiner det motsatte som meg)
- opposition à cet argument (vise at eg ikkje er enig: Heilt eller delvis")
- dévalorise cet argument (sei kvifor argumentet til dei som meiner det motsatte som meg ikkje er bra)
- apporte un argument qui détruit cet argument (gi eit argument som beviser min meining)
- une conclusion partielle liée à l'aspect (gi ein delløysing)
Eg synest altså at dei gir seg masse problem med å stilla alle desse krava til oppbygging, og lar innhaldet nesten ikkje telja nokon ting. Eg kan altså skriva ein tekst med veldig dårlige argument, men viss strukturen i teksten min er bra, kan eg få ein veldig god karakter likevel. Me hadde uansett ein prøveeksamen for å øva oss, der me skreiv om vassproblematikken i verda i dag, med problemstillingen som likna på dette: "Burde me selja vatnet ein finn i Québec til utlandet?". Det gjekk ikkje så alt for gale trur eg, men eg har ikkje fått karakteren ennå (trur eg får vita det i morgon, og eg skal prøva å få skrive når eg får han)

Cueillette de bouteilles
Foreldrene mine er altså med i "optimistforeningen" i Déléage (ein klubb som organiserer ting for ungane i nabolaget), og 18. april hadde dei flaskeinnsamling, der me kjørte rundt i landsbyen og banka på dører og spurte etter flasker. Eg ville berre skriva dette fordet eg føler meg veldig integrert når eg gjer frivillig arbeid for lokalsamfunnet.

Konsert
Marie-Mai er ei jenta som va med i star academie (liknande idol) i 2003, som er meir eller mindre kjend i Québec, og ho hadde konsert i Maniwaki sist torsdag. Ettersom Maniwaki er veldig lide og det ikkje skjer så mykje var dette ei ganske stor greie, og då billettane kom på halv pris pga. mangel på tilskuarar bestemte meg og mora mi oss for å gå saman med Sylvie og sonen Francis på 10 år. Der var masse småjenter der, men det var forsåvidt ganske bra. Det er i alle fall den første "store" tingen som har skjedd i Maniwaki sidan eg kom her.

Shaman og selskap til Myganne
På fredag hadde me ikkje skule, og Cindy og Geneviève kom og henta meg rundt kl.2. Me reiste til Myganne (som feira bursdagen sin denne dagen). Genevève T. var der allereie, og dei viste meg rundt i huset, me åt rester av sjokoladen dei hadde hatt til ein "fondue au chocolat", pappbrød som dei gir i gudstjenestane (dei sel dette brødet i flak på butikken, som heilt vanleg vare, som folk et som erstatning av chips, det va ganske rart synest eg), og me prøvde å lage suppe. Suppa blei veldig mislykka, og heldigvis kom faren til Myganne heim og redda suppa vår. Rundt kl.5 reiste meg og Cindy og Genevève til Blue Sea (ein plass her, ja eg veit dei har rare namn), for å gå til shaman. Me gjekk inn ein og ein, og han brukte tarotkort, og fant ut masse ting om oss som han ikkje visste frå før av, og han sa ting om framtida. Eg skriv ikkje alt det han sa, men eg kjem visstnok til å få to unger, og eg kjem til å reise mykje, og arbeida innanfor helse eller utdanning. Etterpå reiste me tilbake til Myganne og åt (dei hadde åte medan me var hjå shamanen). Dei hadde ein "lek" med maten, der me hadde bestemt rettane før me åt, men det var berre nummer, så me visste ikkje kva der var. Eg endte opp med å eta kaka med grønnsaker til forrett, suppe med ein kniv, og så lasagne som eg åt med ein gaffel. Cindy måtte eta suppa med eit glas, og Genevève åt lasagnen med hendene!

utanfor huset til Shamanen

Toronto
I går kveld kom eg heim frå Toronto. Det var ein tur med AFS, der alle AFS-studentane i Québec var invitert (pluss eit par studentar i Ontario blei óg med). Me var litt over 100 studentar, og det var veldig kjekt. I byrjinga kjente eg berre Alex og Ícaro, og forsåvidt dei norske jentene som var der, men me snakka med masse folk og det var veldig koselig (sjølv om eg ikkje hugser namna på meir enn kanskje 10-20 personer). Me såg musikalen "we will rock you" (eg visste ikkje at dei hadde musikaler i Toronto, men det var veldig bra), såg Niagara falls, var oppe i CN tower, var på eit playdium center (det var ganske kjedelig med speleautomater), og handla litt, og var med andre utvekslingsstudenter, så alt i alt var det veldig kjekt.

Her sit eg på glasgolv, der ein ser rett ned fleire hundre meter!

Nordmenn!

Legg litt fleire bilete på facebook for dei som vil sjå.
Off, i helga skal eg ha danseframvising! Eg gruer meg..

Semaine de relâche

2009-03-09T14:15:00.005-04:00

I dag har eg ikkje skule, så då tar eg meg tid til å skriva ein litan oppdatering.
Sist veke var altså semaine de relâche/march break, eller på godt norsk: vinterferie. Det var etterlengta, og har vore herleg, men no er eg klar for å byrja på skulen igjen (som eg skal i morgon).
Sist helg var me ein tur til Gatineau, fordi Francine og Jean-Marie hadde eit opplegg med optimist-organisasjonen sin. Heile laurdagen var eg på handling med Caroline (søskenbarne mitt), og me såg etter ballkjole til meg. For, som dei fleste veit, skal eg jo ha graduation på slutten av året, og då er det visst veldig viktig å finna kjole tidlig. Fordi graduasjonsdagen er som ein bryllupsdag for dei fleste jentene, der kjole, hår, sminke, sko, taske, cavalier, og alt skal vera perfekt. Eg tar det litt mindre seriøst, og prøvde å nekta då vertsmora mi sa at eg måtte gå til frisøren for å PRØVA frisyre ein gong før den skikkelige dagen, sånn at eg ser om eg liker frisyren. Og så går eg til bake på graduasjonsdagen for at dei skal fiksa håret mitt ein gong til! Eg syntest det var ganske ekstremt, men ho insisterte på at det var nødvendig.. ayayay. Får sjå kva det blir til. Men eg fant nå i alle fall ballkjole. Han er svart, med eit belte, og gul kant nede. Han var godkjent som ballkjole, men hadde stropper og ikkje paljetter, og var ikkje fotlang, så eg unngjekk ein veldig svær BALLkjole i skarpe farger, som dei fleste har. Alle maser på meg at eg må spara og få langt hår til graduasjonen og, sånn at eg kan setta dei opp. Men off, eg orker ikkje ha langt hår. Nå rekker dei lengste håra mine ned til slutten av halsen (og dei berører nesten skulderene mine!), og eg gler meg til å gå til frisøren! Eg skal der på onsdag. Men det er berre for å farga og klyppa håret. Ikkje nokon prøving av frisyre. Men men, det var kjekt å skifta omgivnader for helga, og kjekt å tilbringa helga med Caroline og mora Diane.

I veka har eg ikkje gjort noko særleg. Har berre sove lenge og slappa av. Eg har og kjøpt "fascination" (den franske versjonen av "twilight", for eg ville lesa, hadde høyrt at dei bøkene er bra, og tenkte at det kunne vera godt for ordforrådet mitt å lesa på fransk. Har ikkje byrja før i dag, men eg har kome til side 64 (kapittel 3 byrjar på side 65) utan at det er alt for mange ord eg ikkje forstår, så eg syns eg ligg godt an. I byrjinga er det alltid tyngst, men no byrjar handlinga å ta seg opp, og då går det litt fortare å lesa. Eg skal prøva å lesa heile serien på fransk. Veit ikkje om eg får tid til det før eg reiser tilbake, men i tilfelle kan eg kjøpa dei andre bøkene og ta dei med meg. Eg kan jo ikkje konstant slutta med all fransken når eg reiser tilbake, eg må jo "ta vare" på han.

Denne helga var me på isfisketurnering på laurdag. Me fekk ingen fisk. Eller, Jean-Marie drog opp ein fisk som var cirka 5 cm. lang, men då me fant ut at det ikkje var nokon pris for den minste fisken heiv me han i holet igjen. Rekna ikkje med han hadde nokon sjangs til å vinna den største fisken, ettersom me høyrte folk som snakka om ein som hadde fått ein fisk på 64 cm. I går var me på firhjulingtur til ein plass i ein skog der det var ein fjellvegg med ein foss som hadde frøse til is, og lagte ein isvegg. Me kunne krypa inn bak isen, og det var som ei slags grotte, der den eine veggen var av is. Frå innsida var isen grøn og veldig fin.

I dag har Francine garderiet, så sjølv om eg ikkje har skule sov eg ikkje så veldig lenge (med ungar som hoppar og leiker og ler og lager masse bråk er ikkje det så lett). Jean-Marie og meg reiste til haugen med vasstårnet til Maniwaki og gjekk opp der. Eg hadde sagt at eg ville gå der, for eg trudde me kunne gå opp i vasstårnet, men det var visst for farlig, så det var forbode. Jean-Marie hadde ikkje forstått at det var det eg ville, og va veldig lei seg for at eg var skuffa. Men det var ikkje så gale. No har eg vore på ein haug med eit vasstårn sånn som dei har i "that 70s show". Men det står "MANIWAKI" på mitt vasstårn. Og i "that 70s show" går dei opp i vasstårnet. Og så røyker dei hasj, og så dett Kelso ned. Eg hadde ikkje tenkt å røyka hasj der oppe, og eg ville heller ikkje detta ned, men eg hadde likevel hatt lyst til å gå opp. Men, men..

No gjekk eg og såg på bildene mine og såg om eg fann nokon eg kunne legga ut. Eg har ikkje lagt inn bildene frå denne helga ennå (men det er kanskje ikkje så farleg, har jo allerede lagt ut bilete frå isfiske), og utanom det har eg ikkje nokon veldig intressante bilete frå ferien. Men eg kan leggja ut eit par bilete eg sneik meg til å ta på skulen siste skuledag før ferien.

Lara og kjærasten.. Dei berre sette seg ned på golvet midt i gangen. Eg synest at det var litt søtt

Gjett kven som får gullstjerna på matteprøve (om sannsyn)?

Meg, Cindy og Geneviève

Lara, Cindy og Myganne

Lara, Cindy, Myganne og Geneviève

Kantina! Der et eg kvar dag på skulen. Ho ser mindre ut på bilete enn i røynda. For eg synest at ho er ganske stor.

Meg og Geneviève

Skapet mitt!

Ein del av gangen med alle skapa

Vicky, Myganne og Lara

Februar

2009-02-23T09:07:00.002-05:00

I det siste har eg visst vist tendenser til aa vera sloev, eg beklager saa mykje!

Saa no tenkte eg at eg skulle ta ein oppdatering om kva som har skjedd i det siste, som er stort sett heile februar. Skriv i store trekk kva eg har gjort sidan sist gong eg skreiv (gaar ikkje saa mykje inn i detaljer, eller klokkeslett;)).

Helga for to veker sidan reiste eg til carneval du Québec (byen, ganske logisk sidan eg allereie er i provinsen Québec). Det var ein veldig fin by, og veldig kjekt med karneval og masse ting som skjedde over alt, og sikkert hundretusen og femtito isskulpturer, og nokre snoeskulpturer. I tillegg var det stor isglissade (som me sjoelvsagt sklidde i), og stort isslott. Eg reiste forresten med Richmond (conseilleren min), Icaro (fraa Brasil), som hadde faatt med Marina (som og er fraa Brasil), og Alex. Me budde paa overraskande fint hotell med badebasseng og greier (det var betalt av AFS, saa eg hadde forventa shabby ungdomsherberge eller motell). Me gjekk rundt i gamlebyen, handla litt, saag paa alle istinga, tok bilete med karnevalmaskoten, aat paa restauranter heile helga. Det var veldig kjekt, men litt kjipt aa sitja 6 timar i bilen for aa reisa der og for aa koma tilbake.

Sist helg var Alex hjaa oss, sidan ho heldt paa aa skifta familie og trengte ein plass aa vera. Fraa fredag til laurdag sov eg i snoehole med vertsfaen min. Det var varmt inni, taket heldt paa aa smelte, saa til slutt gjekk me inn klokka 6 om morgonen fordi me var blaute etter at taket hadde dryppa heile natta. Paa laurdag var det jo st.valentin og eg fekk kort og sjokolade av foreldrene mine (for her gir dei visst ting til venner og familie og paa valentinsdagen). Paa laurdag brant og kinobygget i Maniwaki, og det var visst eit stort tap for "byen". Det var jo dumt, men dei hadde nesten slutta aa senda filmer paa kinoen. Men dei skal visst bygga ein ny. Paa soendag reiste meg, Aex og Icaro med Richmond og Pierre-Luc (sonen) til Ottawa og gjekk paa verdas lengste skoeytebane, som heiter Canal Rideau.

Denne helga har eg berre slappa av. No er det berre ei veke med skule igjen foer eg har ferie. Neste helg skal eg til Gatineau, men elles i ferien skal eg ikkje noko spesielt. Skulle kanskje reisa til Montréal med Icaro, Alex og Andrea for aa besoeka Marina, men veit ikkje om det blir noko av. Er ganske daarleg planlagt, og me veit ikkje kor me kan bu osv. osv.

No har eg berre skrive om helger og ferier, fordi utanom det gaar det berre i vanleg skule og kvardag, der ingenting spesielt skjer. Fekk karakterane til andre termin sist veke forresten! Har dei ikkje her naa, saa eg hugser ikkje heilt kva dei er, men eg hadde 85 i snitt. Ganske saa noegd med det. Har gaatt ned i nokre fag og opp i andre, men eg har i alle fall gaatt opp i fransk! sist termin hadde eg 57 i fransk, og denne terminen hadde eg 73 (om eg ikkje hugser feil. Det kan forresten vera at det var 68 eller noko slikt og.. hmm..). Kan skriva karakterane mine neste gong eg skriv blogginlegg heima, for det er der eg har karakterane mine.

No er eg forresten og paa skulen, i économie, men laeraren er der ikkje, saa me er paa datamaskinane. I andre time har eg matte. I dag er jour 3, saa det er ein dag ikkje saa aller verst dag. Veit forresten ikkje om eg har skrive at timeplanen min paa skulen er heilt rar? Han har i alle fall 9 dager (og ettersom ei skuleveke er 5 dager er det ganske spesielt synest eg). Saa fraa veke til veke varier det kva me har kvifor ein dag. Gaar ikkje an aa tenka kva me har som fag paa mandager, men maa tenka paa kva "dag" det er. Og i dag er det "dag" 3, som ikkje er saa aller verst; économie, maths, francais correctif, anglais. Eg likar best jour 2 og 9, og dei verste dagane er jour 1 og 8. Utanom det er dagane heilt greie. Ikkje spesielt kjekke, men overlevbare.

AFS-helg

2009-01-26T11:24:00.004-05:00

Denne helga hadde me (som eg allerede har skrive til nokre av dykk) AFS-helg. Me hadde invitert alle AFS-studentane med familie og komande AFS-studentar til hytta vaar, der me skulle ha eit moete. Dei som var der var meg og foreldrene mine, ane fraa Noreg som bur i Gatineau, Alex (som eg sikkert har sagt ganske mange gonger kjem fraa Paraguay), Icaro fraa Brasil som bur i Mont-Laurier (og han hadde med seg vertsmora si Josée og vertssystera Kim), Andrea fraa Italia som bur i Lasard (er ikkje sikker paa korleis det skrivest), og Samuel fraa Mont-Laurier som ska til Island neste aar. Ane kom med buss til Maniwaki fredag klokka 5, me henta ho, reiste heim til oss, aat middag, og saa reiste me til hytta. Det var ganske rart aa snakka paa norsk, og me enda opp med aa skifta mellom aa snakka paa norsk og fransk mellom oss. Men me laag ganske lenge oppe og snakka om kva me hadde gjort, korleis me syns Québec og Québec-folk er. Me kom fram til (trur eg i alle fall) at det er koseleg, men ganske saa harry i Canada.

Laurdagen vekka Francine oss rundt halv 9, daa Richmond og gjengen skulle koma i halv 10. Me laga toast paa propan-komfyren (som Ane tok bilete av, og syntest var veldig kult - og harry). Klokka 10 kom Richmond med Andrea og Josée med Kim, Icaro og Sam. Litt seinare kom Luc med Alex og, men Luc reiste igjen med ein gong. Me byrja dagen med serioese AFS-ting. Me fylte ut spoerjeskjema om me hadde nokon problem med familien eller noko anna. Og saa skulle me skriva om kva me synst om ting og folk her. Daa me var ferdig med den serioese delen fortsette me aa snakka om alt og ingenting. Plutseleg var det nokon som fekk idéen om at me kunne bada i innsjoeen. Einaste problemet var at det var mellom minus 26 og minus 30 grader (eg visste ikkje kor kaldt det var, men eg har faatt ulike informasjonar etterpaa. Kim sa at det var minus 26 grader, men faren min sa at det var minus 30 grader. Kaldt var det i alle fall), og at det var cirka 30 cm. is paa innsjoeen. Etter mykje fram og tilbake om sikkerheit og tjukkelse paa isen kom Jean-Marie fram til at det var greit og at me kunne gjera det viss motorsaga var lang nok til aa kunna skjaera isen. Dei gjekk ned paa innsjoeen og etter ei stund kom dei tilbake og sa at det funka og at me kunne bada. Daa var det masse fram og tilbake om kven som skulle gjera det eller ikkje (eg fekk overtalt Ane, saa alle dei "unge" utanom Alex (og Kim) bada i innsjoeen. Ho synest at det var alt for kaldt), og kva me skulle bada i, for ingen utanom Andrea hadde med seg badetoey (og ikkje veit eg kvifor han hadde det). Eg enda opp med aa laana ei joggebuksa av Jean-Marie og hoppa i vatnet med ei t-skjorta og joggebuksa. Jean-Marie og Richmond heldt oss i begge armene daa me hoppa i vatnet fordet det er visst ein sugeeffekt under isen, som kunne gjera at viss me ikkje blei heldt fast kunne me bli sugd under isen, og det er ikkje saa lurt, for daa er det ganske vanskelig aa finna holet igjen etterpaa. Me gjorde det to gonger. Foerste gongen var det cirka til magen, men etterpaa sa Icaro at han ville gjer det heilt til halsen, saa daa maatte me gjera det ein gong til. Eg beroerte grunnen, saa eg dukka til cirka under skuldrene, som var ganske kjipt for eg hadde ikkje tenkt paa at eg maatte boeya knea. Den andre gongen rulla og alle seg i snoeen, som gjorde det ennaa kaldare.

Etter at me hadde faatt varma oss opp gjekk me ut for aa proeva aa gjer litt isfiske, men daa var det ingen som eigentleg hadde lyst aa vera ute, og me fekk ikkje fisk, saa etter cirka ein time gjekk me inn igjen. Til souper hadde alle laga ein rett fraa sitt land (eg hadde laga komleposen som mor hadde sendt til meg), og det var veldig godt men alt for masse mat. Om kvelden reiste Josée, Kim, Richmond og Samuel. Men plutseleg kom Samuel tilbake, for paa hyttevegen hadde han bestemt seg for at han ville sova der, saa hadde han faatt Richmond til aa stoppa, og saa hoppa han av og gjekk tilbake.

Om kvelden tok me masse bilete, snakka, spela kort, gjekk ut ein tur, eg aat is, dessert som Icaro hadde laga og sjokoladekaka som Francine hadde laga. Francine og Jean-Marie gjekk og la seg rundt klokka 1. Andrea sovna i halv 3-tida i stolen, og sov og vakna i hytt og vér. rundt 4 gjekk Ane og Alex og la seg. Sam gjekk og la seg klokka 5, eg sovna rundt halv 5, og Icaro sovna litt etter det.

Dagen etterpaa blei me vekka i 8- halv 9-tida, daa Richmond kom for aa henta Andrea og Icaro og Sam. Han kom saa tidleg fordet Andrea skulle ta bussen tidleg tilbake til Lasard (for det tar visst 8 timar i buss). Jean-Marie kjoerte firhjulingen (som ikkje hadde starta og som me ikkje hadde brukt) og Alex tilbake, mens meg, Francine og Ane blei igjen. Me rydda og pakka tinga, og rundt 11-12 kom Jean-Marie tilbake og henta oss. Me aat diner i huset, foer me kjoerte Ane til busstoppet der ho tok bussen tilbake til Gatineau.

Om kvelden soendag var eg veldig troeytt, men eg ville ikkje sova for tidleg, men eg gjekk og la meg klokka 9, saann at det ikkje var saa alt for gale aa staa opp til skulen paa mandag.

No er eg paa skulen i engelsk og har ingenting aa gjera, fordet laeraren er der. I morgon skal eg ha munnleg framfoering i fransken (debatt - som eg gruer meg til). I helgaa er det pakwaun, som eg gler meg til. No synest eg at eg har skrive ganske mykje i denne oppdateringa, og dei som sit paa sida av meg byrjar aa kommentera paa norsken eg skriv. Saa eg trur eg sluttar av.

Er i alle fall veldig glad for at eg har bade i ein innsjoe midt paa vinteren i minus 30 grader!

La pêche blanche

2009-01-14T20:07:00.004-05:00

Eg har vore på isfiske! La pêche sur la glace, eller som dei og kallar det: La pêche blanche!
Og sjølvsagt må eg skriva om det og leggja ut bilete. Sist helg reiste me altså au chalet (på hytta), fordi dei ikkje meldte snø heile helga, og Jean-Marie slapp å arbeide i helga. Me var på isfiske laurdag og søndag. På byrjinga på laurdag frøys eg på føtene, og så sjekka me skoa mine, og så mangla det visst noko isolasjonsgreier inne i dei, så dei var ikkje gode nok. Me reiste tilbake til Maniwaki og kjøpte nye sko. Skona eg har nå er gode til og med minus 103 grader, så eg er veldig nøgd. Blir ikkje minus 103 grader her, men på fredag melder dei minus 40 grader og med "facteur vent et humidité" (vind og luftfuktighet) gir det same kulden som minus 52 grader. Satser på at det ikkje er skule då (viss gjennomsnittstemeraturen i regionen er under 35 grader er det ikkje skule). I dag morgos klokka 7 var det forresten minus 38 grader. Men då eg skulle gå på skulen klokka kvart over 8 hadde det stege til minus 30 grader, så då gjekk det greit. Men uansett! Etter at eg hadde fått meg nye sko var isfiske veldig kjekt! Fekk masse fisk (Perchaud og Brochet.. Brochet er eg ganske sikker på er det same som gjedde). På laurdag var det cirka minus 20 grader og sol, men eg kunne til og med fiksa fiskelinjene utan hanskar, så det var ikkje så alt for kaldt. Søndag var det litt varmare (cirka minus 12 grader trur eg). Men det var nok kaldt til at kvart 5. minutt cirka måtte me renska hola i isen med ei stor skei med hol i, for å få vekk isen (hola byrja å isa til med ein gong). Og når me fekk fisk la me dei berre ned på bakken/snøen/isen, og etter cirka 10 minutt var dei døde og frosne. Heima la me dei berre i fryseboksen, og når me skal eta dei, tiner me dei, og så er dei som ferske, fordi dei blei frøsne ned med ein gong då dei blei fiska. Veldig praktisk. Eg må forresten seia at eg er mindre redd for kulden no. I byrjinga var eg veldig nervøs og visste ikkje heilt korleis eg kom til å overleve minus 30 grader, men det er berre ein tilvenningssak. Og viss eg står opp om morgonen og ser at det er mellom minus 10 og minus 15 grader seier eg at det ikkje er så kaldt, og eg meiner det!
Men eg må leggja til at minus 10 grader her er ikkje så kaldt som minus 10 grader på jæren. Her er det mesten ikkje vind, og mykje mindre luftfuktigheit. Og jo kaldare det blir jo mindre luftfuktigheit blir det. Så minus 35 er ikkje så mykje verre enn minus 20. Men det krever sjølvsagt god påkledning. Eg seier ikkje at det ikkje er kaldt, for det er kaldt! Men eg er berre mindre redd for minus 40, for eg veit at det er mogleg å overleve.
Men nå spora eg ganske av med kuldefilosofiane mine, og gløymte heilt isfisket, som eigentleg var det føresette innhaldet i dette innlegget.
Men når eg tenkjer meg om har eg ikkje så mykje meir å skriva om det, så eg kan leggja ut litt bilete. Må forresten og seia at eg trudde eg hadde øydelagt kameraet mitt, fordi eg tok bilder, og så plutselig nappa det, og så heiv eg kameraet i snøen, og etterpå når eg tok det hadde det kome snø i kameraet og dogg på linsa så alle biletene eg tok etterpå var "dogga". Men eg la det i den massive votten min, og då me kom tilbake til hytta la eg det på sida av ovnen. Då kameraet blei varma opp forsvant doggen og nå er alt som normalt. Men her er altså biletene eg tok før kameraet dogga (eller, ikkje alle, for eg tok 195 bilete.. men eit utvalg!):

Juleferie

2009-01-02T12:50:00.005-05:00

Då var det jammen på tide med ei oppdatering om jul og juleferie tenkte eg.
Julen har sjølvsagt vore ganske annleis enn heime, men det har vore koseleg fordet.
Her er altså jul 25. desember, men dei feirer 24. desember. Men dei seier ikkje god jul før klokka 12 den 24. desember, så altså synest eg at det liknar litt på nyttår.
Men på julaftan på dagen gjorde me ingenting spesielt om morgonen. Rundt 12 kom Erick og Isabelle (vertsbroren min og kjærasten) og åt diner (litan middag). Etterpå opna me gåvene. Eg fekk 3 bokser med kjeksar (tullegåver av foreldrene mine), masse sjokolade, t-skjorte av Erick og Isabelle og mogonkåpe av foreldrene mine. Foreldrene mine blei forresten óg veldig glade for pakken mor hadde sendt. På kvelden var me hjå foreldrene til mora mi, der me åt det tradisjonelle julemålitidet. Julemåltidet her liknar altså litt på eit koldtbord. Men det som MÅ vera der er tortière (kjøttpai), eplestappe, kokt skinke, kalkun/kylling og eit anna kjøt som dei kjøper rått stort, koker det, og skjærer det opp, forskjellige ting som ligg i edikk (genre sylteagurk), råe grønnsaker og dipp til dei. I tillegg har dei eventuelt óg salat, kokte grønnsaker, og pâté au poulet (kyllingpai). Me åt altså, song litt karaoke, og var der til klokka 12, då me sa god jul til alle før me reiste heim.
Den 25. desember var me hjå foreldrene til Isabelle, fordi Erick skulle fri til ho. Ho visste det ikkje, men det var veldig planlagt med familie og greier som skulle vera der. Eg synest det var litt merkeleg å laga selskap med masse folk for å fri, men det var jo koseligt å få vera der.
Den 26. desember fekk eg endeleg sett tre nøtter til askepott (som eg fekk av Hanna til jul), og julestemninga kom litt meir.
27. desember var det juleselskap med familien til faren min (brødrene hans, med koner/kjæraster og ungar (foreldrene er i Florida))
31. desember til 1. januar var me i selskap hjå Sylvie og Luc.
Utanom det har eg lese, slappa av, og brukt dagane i ferien til å slappa av.

Legg ut litt bilete frå desse juletidene:

Ferdig med sjokoladekalenderen!

Jean-Marie med gåva som han fekk av Francine

Francine og Jean-Marie med pakke frå Noreg

Francine med penslar. Legg ikkje ut så mange pakke-bilete, men under opninga tok me bilete av alle med alle gåvene som dei fekk.

Alle som var der om kvelden hjå foreldrene til Francine

Julemiddagen

Erick ned på kne og frir

Dei ser på ringen. Han var veldig nervøs for om han passa, og om ho likte han

Nesten alle som var hjå Luc og Sylvie på nyttår.

Godt nyttår!

Etappeslutt, juletre, snart vinter og snart jul

2008-12-08T13:08:00.005-05:00

No er det jo ei stund sidan eg har skrive, så då tenkte eg kanskje det var på tide at eg gjorde det.
Fyrste etappe er slutt på skulen, og eg hadde 88 % som gjennomsnitt.
Kan jo skriva alle karakterane mine, så får de vita kva fag eg har på skulen og:
- Education physique: 84
- Mathématique: 94
- Éthique et culture religieuse: 100
- Education économique: 71
- Francais production écrite: 50
- Francais comprehension écrite: 64
- Francais, langue maternelle (dette er dei to andre franskkarakterane lagt saman): 57
(ganske drit den, må ha 60 for å stå
- Francais correctif: 75
- Anglais, langue seconde: 98
- Arts plastique: 93

Så, det er altså berre fransk som eg ikkje står i, og der mangler eg 3 prosent. Håper min "production écrit" til andre periode er litt betre. Elles er det altså kaldt og snø her. Men eg har oppdaga at vinteren ikkje starter før 21. desember. Mondag, då det var minus 30 grader om morgonen sa eg naturleg nok at "no er vinteren komen", men vertsmora mi sa "nei, nei, det er ikkje ennå". Eg blei ganske forfjamsa og syntest det var ganske komisk då ho forklarte at dei har datoer for kva tid årstidene er. Så sjølv om det er kaldt og masse snø (i går og i dag har det til saman snødd 30 cm, så no er brøytekantene rundt ein halvmeter tipper eg), så er det ikkje vinter ennå. Dei seier at det er jo berre naturleg at me har snø og kulde, for det er SNART vinter. Ganske spesielt synest nå eg. Eg trur ikkje årstidene bryr seg så mykje om datoane.

Elles har me og henta juletre og sett opp! I helga var meg og Jean-Marie på massiv leiting og trasking i skogen, heilt til me fann eit brukandes tre. Det var eg som hogga det ned (med øks!), og me bar omtrent halvparten av vegen kvar. Heime saga me av mykje av høgda av treet, og så var det tid for å innstallera det i stova. Me sette det lent til veggen i hjørna, og så gjekk Jean-Marie for å henta det me skulle setja det i, som eg naturleg nok trudde var ein juletrefot. Men nok ein gong hadde eg feil, juletreet skulle stå i ei bøtte med vatn. Men korleis får me då treet til å stå beint utan å dette lurer du på? Me hiv sand i bøtta, og slår ein spiker i veggen, og bind treet fast til spikeren i veggen med ein tråd! Og etterpå pynter me treet med kuler og sløyfer, stjerne som skiftar farger, og blanke lys (som eg fekk gjennom! Det var rett før dei ville ha på fargelys sånn som dei har ute, men då sa eg fint og forsiktig at eg foretrakk blanke lys). Dagen etterpå har vertsmora mi innstallert landsbyen sin under treet (ho lager visst kvart år ein mini-landsby under treet), og det var faktisk ganske stileg. Pakkane skal visst ikkje under treet, så eg veit ikkje heilt kva me gjer med dei. Men det finn eg ut seinare.

Elles skjer det ikkje så mykje meir interresant. Eg gleder meg til jul!

Legg ut litt bilete:

Om morgonen ser vinduet mitt sånn ut, fordet det er dekka av is. Det går ikkje an å sjå ut, men eg synest det er eit fint mønster.

Juletre i skogen

På veg til bilen

Juletre i bøtta fint pynta

God advent!

Nora keiar seg åleine heime

2008-11-25T19:49:00.003-05:00

Resultat:

Kvardag

2008-11-21T09:27:00.003-05:00

Naa sitte eg i économie-time og har ingenting aa gjer paa, fordi laeraren vaar har influensa, og vikaren sendte oss paa pc-rommet for aa gjera ingenting. Eg har eigentlig ikkje noko spesielt aa skriva om, fordi naa gaar det stort sett i kvardag. I dag var det 10 minusdgrader daa eg gjekk paa skulen (veit ikkje kor mykje det er naa, men det er sannsynligvis litt varmare). Det er eit minilag med snoe (kanskje 2 millimeter), 90 % av husa har hengt opp julepynt (mitt hus inkludert), eg danser ein gong i veka, gaar paa skule, er troeytt og gleder meg til dagen i dag er over og det er helg. I helga skal eg i selskap til Lara, og elles skal eg berre slappa av og sova =) Eg legg meg alt for seint i vekene (fordet eg ser paa episodane til meg og Francine etter ho kjem heim fraa kursa sine). Elles sitt eg no med vikaren og diskuterer Noreg og Sverige (han har arbeida med mange folk fraa Sverige, veit ikkje om han har vaare der, men). Han fant Stavanger pa maps.google og syntest det var skikkelig kult. Veit ikkje kvar han kjem fraa for han snakker fransk med rulle-r. Men det er litt rart at folk er skikkelig fascinerte av at eg bur naerme sjoeen.
Neste veke skal eg senda julegavane mine i posten (skal gjera dei ferdig i helga). Saa eg synest eg ligg ganske godt an med julefoerebuingane.
Haaper alt staar bra til med alle i Noreg og.

17 år!

2008-11-10T19:30:00.004-05:00

Eg er no 17 år. Det er ikkje så uhorveleg stor forskjell frå 16 år, men eg ville ha ei kort overskrift på dette innlegget, og sidan det er i dag og i går eg har tenkt å skriva om, så passer det jo greit (hadde ikkje lyst å skriva noko slikt som "Eg fyller året" eller "bursdag" - likar ikkje det ordet, ikkje "fødelsdag" heller, så då blei det "17 år!"). Eg hadde eigentlig ikkje tenkt noko særleg på at eg fyller året og om eg skulle gjera noko spesielt, sidan det eigentlig ikkje er så utruleg viktig for meg å fylla året og eg tenkte at eg klarer meg heilt fint utan masse oppstyr. Foreldrene mine hadde heller ikkje sagt noko særleg, så eg tenkte at dei kom til å kjøpa eller laga ei kake og invitera litt familie og typisk Sylvie, Luc og Alex for å eta kake. Men neida. I går hadde dei laga ovveraskelsesselskap til meg! Francine hadde sagt at onkelen hennar fylte året i går og at me skulle gå på restaurant med familien hennar for å feira han. Sidan det var dagen før eg fyller året tenkte eg ingenting, og såg på då Francine lagte kort til "onkelen sin", og tenkte ingenting spesielt over at ho ikkje hadde skrive kven det var til og frå. Me reiste av garde til restauranten, og då eg går inn i restauranten såg fyrst to av jentene eg er med på skulen, og så plutselig byrjar alle å syngja "bonne fête Nora", og eg blei ganske forfjamsa. Det tok ei lita stund før eg forsto at alle var der på grunn av meg, og at onkelen til Francine ikkje var der i det heile tatt. Det var 11 jenter frå skulen (Jo, Alex, Steffi, Vero, Stephanie, Geneviève, Lara, Vicky, Vanessa, Andriane, og Nao (men ho kom bare innom ein tur på slutten, for ho arbeidde den kvelden)) og i tillegg Sylvie, Luc, Francis, Natalie, Luc, Marie-Hélène, Richmond og Pierre-Luc. Eg fekk masse gåver, men den største gåva var eit stort bilete i ein ramme av meg med Jo og gjengen (9 av jentene). Dei hadde sagt til meg at me skulle ta eit bilete til skulekatalogen! Eg fekk og pengar, Maniwaki-t-skjorte, bok, og litt anna diverse. Det var i alle fall det fyrste ovverraskelsesselskapet eg har hatt! Og eg blei skikkeleg overraska og, for eg ana ingenting. I dag har eg ikkje hatt nokon særleg feiring, men eg fekk gåve av Marie-Michelle på skulen (ho skulle eigentleg koma i går, men så hadde ho vore på "sukkerhytta si" (der dei lager "sirop d'érable" = sirup), og så kom ho for seint heim på søndagen. Men på fredag hadde eg snakka med ho, og eg ana ikkje kva ei sukkerhytte var, og ho forklarte korleis det fungerte med sirup-produksjon, og så sa eg at eg aldri har smaka 'skikkeleg' sirup, så ho ga meg ei flaske med sirup og noko anna greier laga av sirup. Har óg åte kake med Francine og Jean-Marie i dag, før Francine reiste på malerkurs, og elles har eg fått masse mat. Fekk eit slags mini-fenalår, elgpølse, salami, brunost og ostehøvel av far, og eventyrsjokolade og svolværpostei av Hanna. Fekk óg ballonger og litt diverse av Hanna, og ei t-skjorte med eit tinndøl-sitat av far: "hott æ tann". Eg måtte spørja far då han ringte kva det betyr, sidan eg ikkje er heilt inne i tinndølsdialekta her borte. Men okei, det var stort sett ei oppsummering av feiringa mi av 17 år, her kjem eit par bilete frå selskape i går:

Meg og kaka mi. Ikkje så veldig god kake, men eg fekk sjokoladekake i dag!

Meg og biletet mitt

"Voksenbordet"

Bordet eg sat på. Veit ikkje kvifor dei hadde laga to bord, for som de ser var det andre bodet cirka ein halvmeter borte, hadde ikkje vore så mykje bry å sett dei to borda saman.

Eg kan reisa til utlandet!

2008-11-04T13:21:00.007-05:00

No sit eg paa skulen og veit ikkje heilt kva eg skal gjera. Me er paa datamaskinane for me skulle gjera eit arbeid i eit fag, men me jobber to og to saman, og Cindy (som eg jobber med) seier det er lett, saa me kan berre gjera det neste time me har dette faget. Men eg tenkte eg kunne skriva og sei at eg kan reisa til utlandet! (99,9 % sikkert i alle fall, maa sjekka om lovane har endra seg foer eg reiser) Er utrulig glad for det! Saa eg skal reisa ein tur med skulen. Har levert soeknaden min til humanitaer reise i dag. Humanitaer reise er ei reise der me reiser for aa jobba. Me arbeider for aa hjelpa dei fattige i Cuba, Mexico eller Bahamas (dei har ikkje bestemt ennaa kvar me skal reisa, men det blir ein av dei 3 plassane). Har veldig lyst til det, men det er berre maks 20 personar som kan vera med. Men viss eg ikkje blir velt ut kan eg berre reisa til New York (der kan alle som vil vera med). New York-turen er forresten mykje billigare og, for me reiser med buss der. SAA naerme New York er eg, at dei reiser med buss! Blir sikkert bra det og, men eg har meir lyst til Cuba, Mexico eller Bahamas. Men blir glad for begge deler.
Elles hadde eg ei massivt mykje stoerre halloween-feiring enn eg nokon gong har hatt (kan ikkje leggja ut bilete sidan eg ikkje har dei her), og det var veldig kjekt. Men sjoelv om eg har gitt vekk mykje snop har eg ennaa masse snop igjen som eg ikkje veit kva eg skal gjera med (kan eta dei, men det kjem til aa ta veldig lang tid i tilfelle). Elles har me ikkje skule paa fredag (det er journée pédagogique régional), og 3 dagars helg. Det skulle alltid ha vore slik. 4 dagar skule og 3 dagar helg. Men her er det jo allereie ein trend med mange dager fri i hytt og vér, saa det lover jo bra.
Har ikkje saa mykje meir aa skriva eigentleg, ettersom det ikkje er saa mykje spesielt som skjer for tida, men det var i alle fall ein litan oppdatering.
Haaper alt staar bra til med alle.
Til far: Har sett artikkelen i jaerbladet! No forstaar eg Kirsten (og Hanna) som alltid har lest jaerbladet meir enn meg, sjoelv om det var eg som budde paa jaeren. Det er skikkeleg koseleg aa lesa jbl.no.

Snø

2008-10-29T13:47:00.004-04:00

No har me den fyrste snøen! Det byrja å snø i gårkveld, og har snødd store delar av natta. Han kom mykje tidlegare enn folk hadde trudd og mange var ikkje klar (hadde ikkje vinterdekk o.l.). Og snøen + vind gjorde at straumen har gått mange plasser. Straumen gjekk og på skulen, så i dag hadde eg ikkje skule (dvs. eg stod opp til vanleg tid, gjekk på skulen, var der i eit kvarter til me fekk beskjed om å gå heim igjen). Så eg har fått tid til å leika i snøen! Det er 26,7 cm snø (i alle fall det dei sa i dag tidleg), og veldig fint Folk på skulen lurte på om eg hadde sett snø før, for dei visste at Alex ikkje har det (har ennå ikkje snakka med ho, så eg veit ikkje koss ho reagerte då ho såg snøen for fyrste gong). Legg ut litt bilete av snøen og bilete eg tok då eg leika med ungane i garderiet til Francine. Denne snøen me har no kjem til å smelta vekk igjen, men eg håper me får masse masse snø i vinter =D

Jean-Marie byrja å arbeida med snøen klokka 10 i gårkveld, og var ferdig rundt 12 i dag. Han har jobba heile natta med snøen. Dette var i dagmorges då han kom for å opna gardsrommet vårt.

Huset

Skulen

Tilbake igjen heima. Dette er rett før me gjekk ut for å leika.

Eg laga ein fantastisk snøengel!

"Ungane lega". Eller, fjerne snøen frå taket på lekehytta.

Meg og snøen. Her kan de forresten sjå vinterjakken eg har kjøpt og skjerfet eg har fått av farmor (tusen takk)

Meg og snøen igjen. Berre her ligg eg i snøen.

Francine og snøen

Tilla

2008-10-15T18:41:00.003-04:00

Foreldrene mine har gitt meg ein katt!!
Me var på besøk hjå bestevennina til vertsmora mi, som hadde to kattunger. Den eine låg i fanget mitt heile kvelden, og så sa eg berre for tull at me kunne ta han med heim, men så byrja dei å snakka om at katten var rolig og kosete og alt det. Men vertsfaren min sa at det var nok med ein katt, men så byrja vertsmora mi og sei ting i typen: "Tenk kor lukkelig Tchico (den andre katten) blir viss han får ein venn". Og så sa han ja til slutt! høyrtes litt dramatisk ut dette, og at eg er sånn skikkelig masete, men det var heile tida i ein tulletone, og eg blei skikkelig overraska då han sa ja, og så spurte eg sikkert 5 gonger om han var seriøs, og så sa mora mi at det kunne ver ein litan gåve på forskot til eg fyller året, og at eg skulle få gi ho namn! Ho heiter Tilla og er kjempesøt!

Første møte

Francine på golvet for å ta bilete av Tilla, fyrste kvelden ho var i huset

Francine og Tilla, sjå kor litan ho er!

Caverne laflèche

2008-10-10T13:52:00.007-04:00

Fann ut at nå var det lenge sidan eg hadde oppdatert. Off, er så lenge sidan eg har oppdatert nå at eg veit liksom ikkje heilt kva eg skal skriva, for det har skjedd så mykje, men samstundes ingenting. Er liksom meir kvardagsliv no, i byrjinga var alt nytt, men no er alt kvardag. Går på skulen, stresser med å analysera romanutdrag i fransken (det er nesten bare det me gjer), og har problem med å forstå économie. Nå skal me laga vår egen "entreprise" i économie. Veit ikkje heilt korleis det skal gå, men, men. Skulen går faktisk ikkje så alt for galt. I nokon fag i alle fall. Har 78 komma eit eller anna i gjennomsnitt i francais correctif (alle karakterar blir gitt i prosent), har fått 98 på den første prøven i matten (men det er fordet eg er plassert i den lettaste matten utan at eg var klar over det, og fransken i matten ikkje er så galen å forstå). Resultatet på prøven i économie har me ikkje fått ennå, men eg kjem ikkje til å stå, fordet eg hadde gløymt å øva, så eg kunne ikkje stoffet, og eg forsto ikkje spørsmåla sjølv om eg hadde ordbok. Gjekk stort sett i gjetting, og for å stå må eg ha 60 % rett, noko som eg definitivt ikkje har. Ligg an til å stryka på den første stilen i fransken min og. Får 0 viss eg har meir enn 35 feil (trur i alle fall det var 35 me kunne ha). Mandag er det forresten ikkje skule, for det er Action de Grâces (thanksgiving). Men Thanksgiving her er ikkje som i USA, her er det bare ein fridag. Men det er greit det og.
Forresten blir det stadig kaldere, har vore frost eit par dager (som Alex syns var KJEMPEfint.. Tipper ho kjem til å vera heilt i ekstase med den første snøen. Men så er ho jo vant med 30 grader året rundt)
Men det eg egentlig skulle skriva om er caverne lafleche. Det va der me va i går. Det var meg, foreldrene mine, Alex og foreldrene hennar. Og det va sinnsjukt kjekt! Men altså nå skal eg forklara skikkelig kva det er. Det heiter eigentleg aventure lafleche, og består av ei grotte og forskjellige ting oppe i trer i ein stor skog. Me var først på guida tur i grotta, der me bl.a. såg masse flaggermus (men dei sov sidan det var dag). Etterpå sette me i gong med å gjera aktivitetane oppe i trea. Det var forskjellige platformer, liner, veierar, liner o.l. som veia rundt medan me klatra og skulle koma oss vidare. Me byrja med kanskje fem meters høgde, og den siste var på 34 meter (som er høgare enn det høyrest ut). Det var tirolyenne extreme, og det var berre meg og Ann (mora til Alex) som tok den. Ein tirolyenne er ein lang veier som me hekter oss fast til, og så "renn" me høgt høgt oppe i lufta. Det er den beste forklaringen eg har på det, de forstår kanskje betre av å sjå på biletene. Det er i alle fall veldig kjekt. Legg ut litt bilete så de kan sjå og forstå meir kva me faktisk gjorde:

Masse flaggermus!

Inne i grotta

Dette er i byrjinga

Her kan du sjå høgda litt, Francine er kjempeliten på bakken nede til venstre. Det er forresten Ann som er oppe på høgde med meg.

Desse tinga vingla masse då me gjekk

Daniel i ein tirolyenne

Dette trur eg er Ann, eg synest berre det er eit stileg bilete. Eg og gjekk der!

Dette er ein litt større tirolyenne, men ikkje den ekstreme som meg og Ann tok. Eg har ikkje bilete av den største. Dette trur eg er Jean-Marie forresten.

Meg i slutten av den siste tyroliennen

Fritid!

2008-09-22T18:55:00.004-04:00

Tenkte eg skulle skriva litt om kva eg skal driva på med på fritida mi. Eg har begynt/skal byrja på dansing. Det vil seie at eg har våre å sett på dei forskjellige sjangrane, og har bestemt meg for å skriva meg inn på hip-hop. Det kan bli interessant. Men det var det som krevde minst teknikk (dei andre alternativa var jazz/moderne og klassisk ballett). Nokon i klassen min (Geneviève og Cindy) ville at eg skulle byrja på karate og! Så kanskje eg skal vera med dei i neste veke for å sjå på det. Eg skal byrja med scrap-booking og! Har ikkje så mykje å gjera om kveldane i vekene (utanom når eg er på dansing), og foreløpig ikkje så mykje i helgene, så då kan eg driva med scrapbooking. Tremalelæraren te Francine selle tre-albumer, så kanskje eg ska kjøpa trealbum og vera med Francine å gå til ho og læra å mala på tre for å mala utpå albumen, og scrappa sier inni. Trur det kan bli bra viss eg får det til.

På laurdag reiste me til Mont-Laurier for å ri på hest. Det var meg, foreldrene mine og Jo, og det var overraskande kjekt! Før me reid gjekk me litt i butikkar i Mont-Laurier, og eg storhandla på scrapbooking-ting. Spesielt på dollarama!
I går var me ute og la gulerøtter i skogen til chevruilen, og sidan det var jaktsesong hadde me på oss refleksvestar. Eg fortalte eg dei om det gode refleksvesttipset eg hadde fått etter bilulykkene. Francine og Jean-Marie syntest det var morosamt, og dei byrja å tulla ein del med det. Me endte opp med å ta bilete av meg og Jean-Marie med refleksvestar, bilen og plenklyppartraktoren som rekvisittar. Det er biletserie med tema "Trafikksikkerheit i Québec":

Jean-Marie skal beskytta meg

Ikkje så veldig bra posering frå mi side her, men men..

Francine var i krampelatter då ho tok dette biletet, og det har altså blitt bakgrunnsbiletet på familiepc-en.

I dag var første morgonen med frost. Det byrjar allereie å bli kaldare, og eg frys om morgonen! Francine sa ho håpte at me fekk masse snø og ei veke med 40 minusgrader i vinter (men ho sa at det har aldri gått ein vinter utan ein dag med 40 minusgrader, så det er nesten garantert). Eg gruer meg litt til det, men det er jo ei oppleving det og. Og eg gler meg til isfiske! Dei har små hytter med "ski" under utpå isen, som det går an å sova i!

Men foreløpig er temperaturen grei, og eg klarer meg med bergansjakke og palestinaskjerf.

Bilete

2008-09-13T11:49:00.006-04:00

Ok, nå tenkte eg at eg endelig skulle få leggja ut nokre bilete. Men dei som ikkje har lese innlegget under må lesa det og! Og mor, viss du leser her, det nytter ikkje så senda kort i posten og spør om eg har fått mailen du sendte. Eg sender ikkje kort tilbake og seier at eg har lest han og svart, du får heller sjekka mailen din.

Her står alt bra til forresten, akkuratt nå sitte eg bare å nyte at det er laurdag og helg.

Foreldrene mine =) Dette biletet tok eg første kvelden.

Senga mi

Resten av rommet mitt

Au chalet

Meg og Jo

Meg i nydelig sjukehusdrakt

Huse mitt! Det er lite og rosa =D vertsmorå mi lige ikkje fargen og utseende, men det er visst veldig dyrt å panela (er det eit ord?) huset. Og viss dei gjer det blir skatten dobla. Eg veit ikkje kvifor det er sånn, men ganske merkelig synest eg.

Skulen min. Alle elektroniske apparater er forbudt inne på skulen, så eg har ikkje fått teke nokre bilete inne, men kanskje eg klarer snika meg til det seinare.

Andre dagen her traff eg Alex, som altså er eit slags "vertssøskenbarn"

Vertsfaren min. Dette er altså når me såg chevrueil (bambiar).

Tchico i klesskapet mitt - før eg hadde flytta tinga mine inn.

Bordet eg fekk av vertsmora mi

Badet. Doen er ikkje med her, men den og er rosa. Legg merke til at taket og er rosa!

Nokre av ungane i garderiet til Francine. Her sitt dei i senga mi, noko som visstnok var veldig kjekt, ettersom dei ikkje har fått koma inn på rommet mitt før.

Så, det var altså nokre bilete av kva eg har gjort, og omgivnadane mine her. Rekkjefølgen er ganske tilfeldig og ikkje kronologisk i det heile tatt, men det gidd eg ikkje bry meg med.

Helga (pluss mandag)

2008-09-09T16:49:00.002-04:00

Tenkte eg skulle leggja inn ein litan oppdatering om helga, og i går. Kan ikkje vera på pc'en så lenge, så dette innlegget blir sikkert ikkje så langt. På fredag var eg nøgd etter den fyrste veka mi på skulen ferdig. Har vore stressande, men og kjekt.

Laurdag var eg på sjukehuset igjen. Hostinga mi hadde berre blitt litt betre (utanom at eg hosta sjeldnare). Dei sa at det var noko i nasen og bihulene (trur det var ein litan infeksjon og noko anna greier), som produserte masse slim. Dette slimet hamna i halsen/brystet (der du har noko gale når du har bronkitt trur eg), der det skapte irritasjon. Dette er og grunnen til at eg hosta, og det slimet eg hosta opp. Eg har fått resept på antibiotika, men foreløpig skal eg prøva å sjå om det går over med berre nasespray (sidan eg allereie har teke to antibiotikakurar). Laurdag kveld smakte eg poutin, som er veldig populært i Québec (og som eg kanskje trur berre finst her). Det er altså pommes frites med ost og brun saus på. Høyrest ikkje godt ut, ser ikkje godt ud, men er faktisk godt. Det er utrulig mykje feitt i det då, så eg trur kje eg skal eta for mykje av det.

Sundag skulle det vera "velkomstleir" med AFS i Montréal. Meg og Alex reiste saman med Marie-Héléne ("kona" til counselloren min - det er litt komplisert), og sønnen Pierre-Luc. Pierre-Luc er hyperaktiv og gjer alltid noko, og lager alltid masse rare lyder. Marie-Héléne snakkar heile tida. Desse var me altså i bil med i tre timar før me kom til Montréal. I Montréal er det mange lyskryss, og i eit av dei køyrer Marie-Héléne på gult lys. Medan med er i krysset skifter lyset til raudt, og ein annan bil køyrer rett inn i oss. Ingen blei skada og alt gjekk fint, men bilen fekk seg ein bulk, blei litt skeiv over hjulet, og dama i den andre bilen fekk panikk. Me måtte gå det siste stykket til campen (men det var ikkje så langt). Problemet var at me ikkje kunne køyra tilbake til Maniwaki med bilen, han måtte til reparasjon først, og det tok ein dag. Så søndags kveld traska me fram og tilbake i Montréal før me endte opp på ungdomsherberget, der me skulle vera om natta. Neste dag var det meir trasking, ein time på AFS-kontoret, shopping i to-tre timar (dette var for at meg og Alex óg skulle kunna ha det litt kjekt), så meir trasking, metro, buss, trasking att og fram til me til slutt fann garasjen der bilen var. Her var me ganske lenge og, sidan dei ikkje tok kort eller sjekk, så Marie-Héléne og Pierre-Luc gjekk for å finna minibank til å ta ut pengar, medan meg og Alex venta.

I går kveld var det den same lange bilturen tilbake til Maniwaki, og meg og Alex var utslitte etter to slitsomme dager med to slitsomme personer. I dag var Jo veldig overraska over å høyra at eg ikkje hadde vore på skulen i går for eg sat fast i Montréal ein dag ekstra pga. ei bilulykke, men veldig nøgd over at eg hadde vore på sjukehuset igjen (kvar gong eg har hosta har ho sagt at eg måtte få Francine til å ta meg med tilbake til sjukehuset). Heldt på å sovna i fransktimen, men elles var dagen ganske grei. Har nettopp lekt litt med ungane som er i huset på denne tida av døgnet, men spurte Francine om det var greit at eg trakk meg tilbake med pc'en litt.

Fekk pakke av mor igjen i dag, tusen takk! Foreldrene mine synest det er morosamt at eg allereie får så mykje post. No skal me snart eta souper, noko som eg glede meg te, for eg er svolten.

Montréal minner meg om London forresten. Fordi byen er mykje større enn det området som faktisk heiter Montréal. Rue de St.Catherine = Oxford street. Og det er den einaste andre byen eg har teke metroen i. Ikkje fullt så utbygga som i London, og andre skilt, men elles heilt lik (til og med den tørre, varme lufta som fekk meg til å hosta ein del er lik). Dei gamle bygningane liknar og, noko som er logisk sidan Québec har vore britisk koloni (trur eg i alle fall). Montréal er forresten óg tusen gonger større enn Maniwaki. Syntest det var litt morosamt å tenka på. Maniwaki har 4000 innbyggjarar, og Montréal har 4 millionar.

Håper alt står bra til i Noreg, Nederland, eller kor enn lesarane mine befinn seg!

Første skuledag

2008-09-02T19:19:00.002-04:00

I dag var min første skuledag. Det var utrulig stressande. Masse kaos, masse folk, feil med lister, stor skule som er vanskelig å finna fram på, og 38 grader gjorde at eg var ganske så sliten då skuledagen var over. Men eg fekk hjelp av Jo (kjærasten til sønnen til bestevenninna til vertsmora mi), sånn at eg klarte meg. Eg la tinga mine i hennar skap når eg ikkje sto på listene over skap, og så åd eg dinêr med ho og vennene hennar, sånn at eg ikkje var heilt aleina i kantina. Det trur eg hadde våre ganske så einsamt å sitja aleina i ei svær kantine der nesten alle andre kjenner kverandre frå før. Eg er i nesten alle dei same timane som ein tysk utvekslingsstudent (ho reiser med eit anna utvekslingsprogram enn AFS, hugsar ikkje kva), og eg har fransk med Alex (jenta frå Paraguay som er her med AFS, om eg ikkje har nemnt ho før). Eg har to franskklasser! Ein som er bare fransk, og ein som er "francais corrective". Har den same læraren i begge klassane, og det er umogleg å forstå kva han seier. Han snakker lågt og nassalt. Ja, eg veit at fransk har masse nassale lydar, og mange snakker nassalt, men han er heilt ekstrem. Og når det i tillegg går på québecois-fransk (som eg held på å læra meg å forstå), synest eg det er ganske vanskeleg. Men alle eg har truffe til nå har vore veldig greie og hjelpsomme. Mange forstår ikkje korleis eg skal klara å vera så langt vekke frå heime så lenge. Har og funne ut at dei liker veldig godt å spørja om korleis ting er på norsk. "comment dire je t'aime en Norvègien?" er ein klassikar. Mange veit ikkje kor Norge er i det heile tatt.

Men i dag i butikken fant eg TINE jarlsberg! Han såg akkurat lik ut som jarlsbergen i Noreg, berre at under tine-merket stod det Norway. Det syns eg var ganske kult. Dei hadde óg wasa knekkebrød og kavring! Og ja, meg og Jean-Marie blei påkjørt bakfra på veg til butikken i dag. Bilen bak oss hadde alt for stor fart, og klarte ikkje stoppa når me bremsa ned. Det var skikkelig film-kræsj med bremselyd og stort bang! Men alt gjekk bra, og bilen fekk kun ei skrape (tilhengar-festet tok mesteparten av støyten). Det var større skader på han andre sin bil.

Eg har gjort ganske mykje sidan sist eg skreiv, men eg klarer ikkje hugse alt. Beklager at eg ikkje får oppdatert oftere! Men eg har i alle fall vore på hytta, eit forholdsvis stort tømmerhus med ein liten innsjø. Det er utan innlagt vatn, aggregat som går og kvelden, og skikkelig hytte. Har og sett bambiar! Hugsar ikkje kva det er på norsk, men det var chevreuil (ikkje sikker på korleis det skrivest) på fransk. Det var i går, saman med Francis, Kenny (dei er sønnane til Sylvie, bestevenninna til Francine), og Jo (kjærasten til Kenny). Me reiste og til ein minifoss/elv, der Francis og Kenny bada. Og me gjekk i nokre grotter under ei gammal bru (trur ho var 2 millionar år gammal viss eg ikkje hugsar feil).

No sit eg i stova med kjole og vifte og koker. Det er rundt 30 grader inne i huset nå trur eg. Skal prøva å finna ein teikning av noko eg vil mala (Francine skal læra meg å mala på tre).

Forresten: Takk for t-skjorte og kort til Hanna og mor.

Forkjoelelse

2008-08-25T20:09:00.002-04:00

Som dei fleste veit (trur eg) er eg forkjoela. Og i gaar var det skikkelig gale. Eg hosta masse, men problemet var at eg hadde saa masse slim at det blokkerte halsen, og kvar gong eg hadde hosta gjekk eg ei stund (kjendest ut som ganske lenge) foer eg klarte pusta igjen. Utrulig ekkelt aa ha hosta ut alt lufta, og saa ikkje kunna trekka inn ny luft. Vertsforeldrene mine var ganske bekymra, og daa eg brukte ekstra lang tid foer eg klarte pusta igjen ein gong, og tydeligvis blei veldig kvit i ansiktet sa dei at "Naa tek me deg til sjukehuset". Saa har eg opplevd det og. Eg var ikkje saa glad for aa skapa saa mykje problem, men det er jo ein erfaring det og. Eg har vore paa sjukehuset i Maniwaki, der resepsjonisten og sjukepleiaren ikkje kan engelsk. Legen kunne greit engelsk, og roentgen-fyren var veldig flink. Eg fekk sitta med pustemaska som lukta merkeleg, og maatte gaa med ein veldig flatterande blomstrete kappe naar dei skulle ta roentgen av lungene mine (ikkje spoer meg korleis det gaar an, eg trudde roentgen berre viste bein). Men uansett har eg ein stor infeksjon i oeyra, og tydeligvis er det grunnen til at halsen min blei blokkert. Eg veit ikkje heilt kor mykje eg stoler paa den konklusjonen, men eg er i alle fall mykje betre i dag. Eg har faatt nokre svaere gule antibiotika-tabletter (min andre antibiotika-kur med svaere piller!) og oeyredraaper. I dag har eg berre hatt to ikkje-puste-tilfeller, og dei har vart veldig kort. Saa det er ingen grunn til aa bekymra seg (spesielt retta mot mor!)

Elles har eg det veldig bra! Har truffe masse greie folk, sett stort sett heile byen, sett skulen (baade utpaa og inni). Han var gigantisk stor! (Han har bare 700 elever, men han har ein voksenavdeling i tillegg, og kapasitet til 2000 elever). Skulen var gammal og stygg som ein skule skal vera. Har faatt mail av Katharina, ei norsk jente som budde i ein by ikkje saa langt fraa Maniwaki i fjor. Veldig greit aa faa snakka med nokon som har vore gjennom det samme, og utveksle erfaringer.

I dag har eg ikkje gjort saa mykje, sidan foreldrene mine meinte det var best at eg slappa av, saann at eg blir fortare betre. Men eg har hjulpe Francine med aa plukka boenne-liknande groennsaker (hugsar ikkje namnet), og renska og dela dei. Ho har putta dei i glas med vatn og salt, saa dei heldt seg til vinteren (daa det ikkje er ferske groensaker). Har og faatt sett samlingane til Jean-Marie. Han samler paa steiner, modeller av gamle bilar, og generelt gamle ting. Han likar gamle ting.

I morgon skal eg paa skulen og skriva meg inn, og velga fag og slikt. Det trur eg blir bra. Eg gler meg til aa byrja paa skulen, men samstundes er eg litt nervoes, for der er alt ukjent!

Men no har eg vore parkert med dataen ei god stund, saa eg trur eg skal gaa og gjera noko anna.
Skal sjaa om eg klarer faa ut nokre bilete neste gong (i alle fall av huset, rommet mitt, foreldrene mine, og meg i flatterande sjukehuskappe tenkte eg)

À bientôt!

Framme i Maniwaki!

2008-08-23T18:23:00.003-04:00

Kom fram til Maniwaki i natt, klokka halv tre. Daa var klokka halv 9 om morgonen den 23. august i Noreg. Eg var troeytt etter 22 timer reising (og bare ein time soevn), saa eg gjekk ganske fort og la meg. "Foreldrene" mine er kjempekoselige! Eg har faatt masse gaver, bl.a. eit lite bord som vertsmora mi hadde malt Lucas paa! (ho maler ganske mykje, og hadde funne bilete av han paa facebook.)

I dag har eg sett skulen, byen, truffe utvekslingsstudenten fraa Paraguay som skal vera her, og pakka ut av kofferten min. Rommet mitt er ganske fint, og eg gler meg til eg faar hengt opp bileta paa veggen. Eg skal fortelja meir og proeva aa faa lagt ut litt bilete seinare, no skulle eg berre leggja ut ein beskjed til nervoese foreldre og andre nysgjerrige om at eg er trygt framme og har det bra.

Besøk på skulen, pakking og frimerkedamping

2008-08-20T19:28:00.003-04:00

I dag var eg på besøk på kongsgård. Det var veldig kjekt, men samstundes litt trist (eg er framleis litt misunnelig på dei som får gå på kongsgård i år óg, sjølv om det kanskje høyrest merkeleg ut for nokon kjem eg til å sakna den skulen). Koseleg å få sjå nesten alle frå den gamle klassen, og få sagt hadet til dei og. Eg kom litt før midttimen, sidan Christoffer hadde fri den siste timen før friminuttet, og så traff eg mine gamle klassekameratar då dei fekk fri. Eg fekk vera med i to fellesfagtimer etter friminuttet; Historie og fransk. Historielæraren var svært så underhaldande, og det var jo greitt å få repetert litt fransk før eg fér av garde til Canada der alle snakkar fransk heile tida. Hadde tenkt å samla stor gjeng for å gå på kafé etterpå, men det blei ikkje så mange. Men det var koselig likevel, sjølvsagt. Utanom at kyllingvengjene på sting viste seg å vera sterkt overprisa var alt bra. Etter skulen tok eg min siste busstur til Randaberg, der eg var med Christoffer.

Så fekk eg sagt hadet til ganske så mange i dag og: Nesten alle eg har gått i klasse med på kongsgård, og mora til Christoffer. Det går stort sett i avskjedar no for tida. Det er jo eigentleg litt trist å seia hadet til alle, og vita at eg ikkje treff dei igjen før om elleve monader, men det må jo gjerast.

I kveld har eg fått pakka og! Eg er stolt over at eg endeleg fekk gjort det, og at eg ikkje ligg så alt for gale an i vekt heller. Fyrste gong eg var ferdig med å fylla kofferten vog han 23 kilo, så eg tok ut litt, og la litt oppi handbagasjen. Etter det vog han berre 19 kilo! Men det var jo utan toalettsaker (som lett kan vega litt). Og i tillegg fann eg ut at eg hadde gløymt å pakka med meg ein jakke. Trur eg reiser i bergansjakken eg fekk i posten av Hanna, og så tek eg med meg ein litt tynnare jakke (sidan den er lettare enn bergansjakken). Eg er redd for at eg kjem litt over 20 kilo når eg får toalettsaker og jakke på plass, men då får eg berre hiva ut noko litt mindre viktig.

Etter at rommet mitt var rydda, og ein del av tinga mine låg klar i kofferten, fann eg ut at eg ville prøva å dampa frimerkene av pakken bergansjakken kom i. Tross alt var det ganske mykje penger i frimerker der (synest det er ganske gale at det koster nesten sytti kroner å senda ein pakke i Noreg - han var ikkje så veldig tung heller). Eg fekk seks tikronesfrimerke av ganske heile, men dei var litt krøllete, så no ligg dei til press under ei bondevennen-bok frå 1958 og ei kokebok om "Spanske spesialitetar" (legg til krimbøker, og du har eit samandrag av bokhylla på Kåsen).

No er klokka snart to, så eg skal leggja meg (tenkte meg opp litt tidleg i morgon og, for å få gjort det eg skal). Far sit ennå oppe og les, sidan han ikkje får sova. Han kom heim frå sjukehuset i dag, forresten. Og no har eg praktisk talt berre ein dag igjen før eg reiser. Er mykje rolegare enn eg skulle ha trudd.

Gulparen

2008-08-19T16:12:00.003-04:00

I heile natt har eg låge og hosta og snufsa. Eg vakna klokka seks og låg vaken litt over ein time før eg fekk sova igjen. Eg blir alltid så trøytt seinare når eg skal stå opp når eg gjer sånn. Mari kom og henta meg halv elleve, og me køyrde til hytta på Sirevåg for å besøka mor der. Det var ikkje så fint vêr og ikkje så mykje å gjera, men me åt rundstykke og mor sine heimelaga knekkebrød, og elles stod Jonas for god underhalding. Han gulpa på meg, slik han gjorde sist gong eg heldt han óg. Mari syntest det var morosamt, og lo berre når eg sa at no fekk ho halda han. Lurer på om han sluttar med denne uvanen viss eg innfører "straffesystem": For kvar gong han gulper på meg får han dårligare gave i posten til jul.
Etter kvart letta vêret litt, og mor og Mari ville gå tur. Eg var tett i hovudet og hadde ikkje så lyst, så eg tok to paracet (eller, eigentleg pinex, men det går for det same) og la meg på sofaen og sov.

Mari og meg og gulparen i hytta

Me køyrde heim i tretida, og i femtida kom Christoffer med toget til Bryne. Me gjekk for å besøka farmor (ho har sagt to-tre gonger at ho ville eg skulle ta han med på besøk). Ho hadde diska opp med påsmurte avlange rundstykke (eller noko liknande) og pannekaker, og ho var som vanleg nøgd med å få visa fram leilegheita til ein ny person. Klokka sju skulle ho ut, så me gjekk litt før det. Så no ser eg ikkje ho heller før i juli. Eg seier jo hadet til nokon kvar dag no for tida.

I morgon skal eg seia hadet til alle eg har gått i klasse med på kongsgård. Og i morgon kveld må eg verkeleg byrje å pakke! Har utsett det alt for lenge allereie.

Må berre leggja til at eg synest det er vanskelig å finna overskrifter til innlegga. Har alltid hatt problem med bra overskrifter på skulestilar o.l. Men i dette innlegget trur eg det er gulpinga til Jonas som har fått mest plass, derfor overskrifta "Gulparen".

To avskjedar og ein i morfinrus

2008-08-18T14:48:00.004-04:00

I dag var eg på besøk hjå mormor. Eg har ikkje tid til (/gidd ikkje) å besøkja ho seinare i veka, så eg sa hadet til ho i dag. Det blei mykje tristare enn eg skulle ha trudd. I løpet av tida mi der sa ho to gonger at ho kom til å sakna meg, og at ho kom til å lengta etter meg. Men ho sa óg at ho trudde det kom til å bli spennande å vera der, og vanskelig å læra fransk. Ho foreslo at eg kunne finna meg ein franskmann, men då eg minde ho på Christoffer sa ho at eg måtte skriva til han. Då eg skulle gå sa ho at eg måtte senda masse brev og kort til ho óg, eg fekk to klemmer, og ho sat og vinka med begge hendene då eg gjekk. Etter det byrja eg å tenkja på kor mykje som kunne skje med den skjøre kroppen hennar på eit år.

Kirsten ringde óg i dag. Det var bra at eg fekk snakka litt med ho, og seia hadet til ho og før eg reiser. Kirsten har ein evne til å ikkje spørja om eg trur det kjem til å bli vanskeleg, om eg gruer meg til jul, om ditt og datt som kjem til å bli trist eller dumt eller keisamt eller alt anna slikt alle andre spør om. Derfor gler eg meg til å reise når eg snakker med ho.

I går spurde vertsmora mi om eg hadde fått visumet mitt, for ho hadde snakka med ein AFS-person på laurdag som sa at AFS-studentane frå Noreg ikkje hadde fått visuma sine ennå. Eg ana fred og ingen fare, sidan eg tenkte at det var AFS som skulle motta visum, ta vare på billetten, og gjera slikt for meg. Eg blei litt nervøs, men i dag fekk eg mail om at dei hadde motteke visum, og at det, saman med billett og andre viktige dokument, var pakka i konvoluttar me skulle få på gardermoen på fredag.

Etter mormor, mail frå AFS, og innkjøp av ny taske på Jærhagen reiste meg og Grete for å besøka far på sjukehuset. Han hadde blitt operert tidligare på dagen og låg nå på eit rom med grønt golv, oransje vegger, og gardiner i forskjellige oransj-og brunfargar. Han hadde ein hoven fot med skinne rundt, og fortalde om skrua han hadde fått bora inn i beinet på toppen av leggen som skulle halde fast sena som røyk på torsdag. På trass av at han er litt nervøs når det gjeld sjukehus var han i godt humør, og då han tok handa mi og klemde den spurde eg om han ennå var i morfinrus. Han lo og sa ja.

I dag byrja "alle" andre enn meg på skulen, og eg er nesten litt misunneleg. Skal jo innom og besøka den gamle klassen på kongsgård anten i morgon eller på onsdag. Det gler eg meg til.

Avskjedsgrilling

2008-08-16T08:37:00.004-04:00

I går var eg på avskjedsgrilling hjå Ida, og i dag skal eg ha det sjølv. Eg må innrømma at eg har herma ein del når det gjeld kva mat eg har kjøpt inn o.l. Men det betyr jo berre at eg likte det hjå Ida. Det var i alle fall veldig koseleg. Fekk treffa Nicole óg, jenta frå Thailand som skal bu hjå familien til Ida, om ikkje heile året, så i alle fall ei stund.

Før eg skulle ta toget frå Bryne inn til Stavanger i går hadde eg ein glad-augneblink. Eg skulle kjøpa vatn på narvesen, så fann eg ein sjokolade som nesten toppa sjokolade-listene mine. Det var ein anthon berg fairtrade-sjokolade med 60 prosent kakao og rista kakaobønner. Han var i perfekt ete-størrelse, og hadde det ikkje vore for dei rista kakaobønnene hadde det blitt min nye yndlingssjokolade. Likar og trenden med at kioskar som narvesen tek inn fairtradeprodukt (det var eigentleg dette som i utgangspunktet skapte glad-augneblinken, at sjokoladen var god var berre eit stort pluss). Så innover på toget sat eg og åt sjokoladen min og høyrde på Enigma og var rektig nøgd. Til og med togkonduktøren gjekk rett forbi meg utan å spørja om billett. Skulle nesten ønskje at eg ikkje hadde kjøpt billett i automaten på stasjonen på førehand.

Løp og kjøp!
(for dei som lurte: Slo opp "løp" i nynorskordboka, og det går an å skriva)

No skal eg prøva å finna meg litt mat som ikkje gjer meg mett, men som får vekk hovudverken. Så skal eg hoppa i dusjen, og etter kvart skal eg byrja å laga salat o.l. til grillinga. Har tenkt litt på om det kanskje var litt seint å byrje å grille klokka 8, og om eg kanskje skulle ha fått folk til å koma tidligare. Men me skal jo sitja inne når me et, så eg trur ikkje det blir så kaldt, og det er litt seint å endra tidspunkt for kva tid folk skal koma no. Trur det går bra.

6 dagar igjen i Noreg. I morgon må eg byrje å pakke.

27907200 sekund i Canada

2008-08-14T15:47:00.005-04:00

Dagen i dag har stort sett bestått av å seia hadet til Hanna, og å hjelpa far med å laga middag.
Hanna skal reisa tilbake til Trondheim i morgon, ho kjem jo tilbake til jul, men eg får ikkje sett ho før neste sommar. Ganske merkeleg, for ho er den første personen eg liksom har sagt hadet til før eg reiser (sa jo hadet til Kirsten ein gong i juni, men då var det så lenge til eg skulle reise, at det blei meir som ein vanlig halvtårs-avskjed). Litt trist, samstundes trur eg at eg "ikkje forstår" at eg ikkje ser nokon av dei med jul.

Far har "kollsykla" som han kaller det. Han hadde sykla frå Bryne til Ganddal, og var i Sandvedparken då han sklei og datt på ei glatt bru. Sena som held lårmuskelen fast i kneet har visst nok ryke, og han allereide ved fleire anledningar bretta opp buksa og vist og forklart kor sena er forsvunne, kor muskelen trekkjer seg saman i låret, og korleis det kjennest ut. Han halta rundt i huset, og eg skulle hjelpa han å laga middag, noko som resulterte i far på sofaen kvalm av smerter, og eg som nesten brant baconet til blomkålsuppa. Eg må seia at det er her eg i ein "normal" familie hadde foreslått posesuppe.

På laurdag skal eg ha eit slags lite avskjedsselskap. Det håper eg blir veldig koseleg. Men eg trur eg skal ta meg ein tur til kongsgård neste veke, og prøva å få med meg flest mogleg frå den gamle klassen min på kafé etter dei er ferdige for dagen. Så får eg sagt hadet til alle dei óg, sidan eg ikkje kan invitere alle heim på laurdag (med heimen som både asylmottak og sjukestove trur eg dei fleste forstår det).

Eg skal bli organdonor. Eller, det vil seie at viss eg døyr og nokon av organa mine kan brukas til transplantasjon vil eg at dei skal det. Eg har skrive namnet mitt og namn på pårørande på eit donorkort eg har i pengetaska, og er veldig stolt over meg sjølv. Så det kan jo koma noko godt av å sitja på venterommet hjå legen. Trur ikkje det er så mange andre plasser eg hadde kome over ein brosjyre om organdoasjon. Etter denne openberinga var eg inne hjå legen og fekk vita at eg sannsynligvis har virusinfeksjon i halsen, men at det og kunne vera mykoplasma (noko som eg trur er anten ein type lungebetennelse, eller luftvegsinfeksjon. Sjølv om Grete sa det var slik grisar fekk). Eg gjekk frå legen med to reseptar og kjeft for at eg hadde sagt det ikkje var noko poeng med å gå til legen. Pillene mot mykoplasmaen ser ut som plastikkbehaldarar fylt med kunstgjødsel.

Det står Ery på dei, og dei er store.

I dag er det 8 dager til eg reiser. Og så er det 323 dager til eg kjem heim att. Kom over ei kjekk side i dag (http://www.gunnar-pv.fo/tid_da.php), der eg kan rekna ut nøyaktig kor lenge eg skal vera vekke:
323 dager = 46 veker og ein dag = 7752 timar = 465120 minutt = 27907200 sekund

27907200 sekund høyrest jo ikkje så mykje ut.

Min dag: Rosa votter, 22.25 personar og regn

2008-08-10T07:35:00.004-04:00

I dag er det 22 plussgrader i Maniwaki og regn og tordenvêr. Eg håper at det ennå er sommar der når eg kjem fram, eg vil ikkje koma fram til vind og regn og ikkje få oppleva ein einaste varm dag før det ber rett inn i vinteren og 20 minusgrader. Eg fekk rosa strikkavotter med fleece-fôr inni av litlesystera til Christoffer i går, slik at eg skulle sleppa å frysa på hendene i kalde Canada. Kor søtt er ikkje det? Sjølv om rosa (som mange kanskje veit) ikkje er min yndlingsfarge skal eg definitivt ta dei med meg (i tillegg til selbu-vottane mine såklart).

Vottane =D

Eg såg på ein demografisk profil over Maniwaki i dag. Det er altså 4102 innbyggjarar, og 445 av dei er mellom 15 og 24 år. Eit kjapt eksperiment viser at eg kan rekna med at det er 44,5 personer som er like gamle som meg. Det er mindre enn to skuleklasser på kongsgård. Skulen min er delt inn i to seksjoner: Ein engelsk og ein fransk. Viss det er nøyaktig 50:50-fordeling på elevane vil det sei at eg kjem til å bli kjend med 22,25 personar (viss eg ikkje snik meg over i den engelske delen). Men, men, satser på lite og koseleg.

Eg skal på hyttetur i dag. Og det regner. Sjølvsagt. Men det fins ikkje dårlig vêr, berre dårlige klede!
(Skuffande at det ikkje rimte på nynorsk)

2 veker igjen i Noreg

2008-08-08T07:47:00.004-04:00

I dag er det 14 dager til eg reiser, og eg veit ikkje heilt kva eg skal gjera. Eg har ikkje lyst å pakka heilt ennå. Men samstundes hadde det kanskje vore meir fornuftig bruk av tida mi enn å liggja å lesa bok på verandaen med ei sol som stort sett er fråverande. Eg trudde eg skulle ha så mykje å gjera den siste tida før avreise, men eg berre utsett alt, så eg keiar meg. Eg trur eg har kome til eit slags stadium der eg ikkje vil reisa, i alle fall ikkje om så kort tid. Men eg veit at eg skal reisa om 14 dagar uansett, så eg vil eigentleg berre få det overstått. Hadde vore litt greit om eg berre kunne ha hoppa fram til jul, og sleppa trist avskjed, språkproblem, tilpassingproblem og alt anna i byrjinga av året. Samstundes vil eg jo nyta den siste tida mi i Noreg. Men eg skal gjera det framover no. Eg skal til Mari i kveld, vera med Christoffer i morgon, på hyttetur på sundag, og så skal eg ha avksjedsting ein gong neste veke tenkte eg. Og etter det skal eg byrje å pakke!

Hadde lyst å leggja til eit bilete i dette innlegget, for å gjera det mindre keisamt. Fann ingen bilete som passa til det eg skreiv, men eg kan jo leggja ut eit bilete av skulen min:

Fann dette på heimesida til Maniwaki (de kan gå og kikka, men ho er på fransk altså): http://ville.maniwaki.qc.ca/

Adresse

2008-08-07T05:28:00.002-04:00

Nå har eg nettopp skrive ei pakkeliste, der eg har skrive ned det eg skal ha med meg (i alle fall alt eg hugsa, kan føya til fleire ting seinare).
Så byrja eg å skriva inn adresser og litt slikt i planleggeren min (har kjøpt meg ein planlegger, ja. Tenkte det kanskje kunne bli nyttig). Og så skulle eg skriva min eigen adresse på fyrste sida, så kom eg på at eg ikkje har sett på han før, og ikkje gitt adressen til nokon. Skreiv han opp på ein post-it lapp og hengde på oppslagstavla her heime hjå far, men tenkte at viss andre har lyst til å ha adressen min, så kan eg jo skriva han her og (hint hint; eg vil ha brev):

Nora Haaland
133 Gareau
Maniwaki Québec
J9E 1A8
Canada

Blogg, ja..

2008-08-05T11:41:00.002-04:00

Som dei fleste veit (i alle fall reknar eg med dei som forvillar seg inn på denne bloggen veit) skal eg til Canada neste år. Berre no er ikkje "neste år" så veldig lenge til (sytten dagar for å vera nøyaktig), så då tenkte eg det kanskje var på tide å byrja med denne bloggen eg hadde tenkt på. Kan vera greit å få skriva litt om kva eg tenkjer o.l., og i tillegg er det ein grei måte å sleppa å senda felles-mailer på. Dersom folk lurer på kva eg driv på med kan dei lesa om det her. Meir effektivt, og dei som helst berre vil gløyma meg og nyta at eg er vekke, slepp bryet med å sletta ulesne mailer.

Eg har aldri hatt noko stort behov for å leggja ut om privatlivet mitt for alle og ein kvar, og har vidare aldri skrive blogg før, så eg må berre beklaga mitt amatørmessige "design", og min formelle skrivemåte (i alle fall verkar det veldig formelt, sidan eg nesten ubevisst velte å skriva på nynorsk).

Men ok, Canada. Eg skal til den fransktalande delen, Québec, og læra meg å snakka canadisk fransk med rar dialekt og merkelige nassale lydar. Eg skal bu i ein by som heiter Maniwaki (gammalt indianernamn, ja) med om lag 4000 inbyggjarar (for perspektiv: Randaberg kommune hadde 1. januar i år 9 622 innbyggjarar).
Så ja, litan by med minus 20 grader om vinteren og gjennomsnitt på mellom 20 og 30 plussgradar om sommaren. "Mora" mi heiter Francine, og "faren" min heiter Jean-Marie. Skulen min heiter La Cité Étudiante de la Haute-Gatineau (tok meg 2 månader å læra å både sei og skriva namnet på skulen). Familien min har forresten óg ein svart og kvit katt som heiter Tchico (trur det var slik dei skreiv det), og ein son som heiter Erick (han er litt over 20 år, så eg skal ikkje bu med han).

Som sagt så synest eg at avreisa nærmar seg alt for fort. Eg har alt for mykje å gjera (egentlig ikkje, det bare verkar sånn), men i alle fall for lite tid. Eg gleder meg til å treffa familien, som verkar kjempekoselege, men gruer meg til å vere vekke frå bokstaveleg talt alt og alle på heimstaden min (med hensyn til anti-nasjonalistane velde eg å ikkje skriva "mitt kjære Noreg").
Akkurat avreisedagen trur eg kjem til å bli grusom. Med familie og kjærast på flyplassen (som skal vera med uansett om det er klokka 6 om morgonen) trur eg at eg kjem til å ha problem med å reisa. Reisedagen min blir 6 timar lengre, sidan eg "reiser bak i tid" (høyrest ganske kult ut, hæ?). Men det blir mykje flyplass, fly, og venting. Derfor har eg bytta lonely planet-boka om Canada eg fekk i avskjedsgave av systrene mine i 3 massive bøker eg kan ha med meg som flyunderhaldning. Eg gler meg til å treffa "foreldrene" mine, då. Dei verkar så greie! Må vera den heilt perfekte familien! For sikkert ein månad sidan malte dei veggane på rommet mitt, og kjøpte nye ting til senga o.l. for å gjera det klart til meg. Vertsmora mi sender av og til små mailer eller meldingar på facebook/msn der ho skriv at dei tenkjer på meg og gler seg til eg skal koma. Dei har i tillegg teke ei veke ferie rundt den tida eg kjem fram, slik at dei har tid til å visa meg rundt og gjera meg kjent i området.

Gruer meg veldig til første skuledag, og har i tillegg blanda kjensler om forskjellige merkedager gjennom året, men for å ikkje bruka opp alle tema på første innlegg skal eg spara desse tankane til seinare. For tida prøver eg å vera så sosial som mogleg, samstundes som eg tek meg av dei "siste" førebuingane før eg skal reise. Har "flytta" til far, der eg skal bu den siste tida før eg reiser, så eg har allerede tenkt ein del på kva eg skal ha med meg (sidan eg måtte passa på å få med meg alt eg skulle ha med meg til Canada óg). Men eg har ikkje pakka ennå. Utanom at eg kjem til å ha problem med å halda meg innanfor vektgrensene trur eg ikkje det blir noko stort problem å pakka. Så lenge eg har pc'en, iPod'en, bøkene eg bytta til meg, klede, sko, toalettsaker og masse bilete skal eg klara meg.

Eg trur eg skal slutta av for denne gong, for å ikkje skremma potensielle lesarar vekk med alt for lange innlegg. Får vel ta turen opp trappa og vera sosial.